T is toch nie te geleuven! Dit is gewoon de 1 na laatste werkdag. Helaas is dit kippie lang niet fit en zit voor deze keer niet aan de ontbijttafel. Dus geen idee wat daar besproken is, maar ik denk dat ik het wel kan raden 😀 een dagstart met een bijbeltekst ter overdenking en we krijgen een kaartje met de vraag van vandaag om samen te kunnen bespreken en deze hebben we de hele dag bij ons. Daarnaast hoelaat we weggaan en wat globaal de planning is. Diep ingaan op een planning heeft geen zin, want die verandert toch. Even voor half 9 geef ik mij een figuurlijke schop onder m’n gat en loop naar beneden. Als we allemaal compleet zijn gaan we op pad naar de klus waar we ons voor ingeschreven hebben. De kindjes vliegen de dames van het kinderwerk weer om de nek.
Voor ik verder ga, deze dag was lang heel erg lang. Het is inmiddels 23.15 uur en we hebben zo ontzettend veel gedaan, ik ben zo gaar als het varken in de soepketel van Sandor. We hebben heel wat klussen afgerond. Er is weer fantastisch kinderwerk gedaan.
Vandaag mochten de kindjes een armbandje maken met hun naam. Er werd ook veel buiten gespeeld, handklapspelletjes en veel balspelletjes gedaan. Sorry maar nu ga ik weer van de hak op de tak, de tas moet ook nog gepakt, want morgen gaan we immers weer naar Nederland. Dat ga ik eerst doen.
Inmiddels is het 23.55 uur….dat heb je dan met al dat geklets. Ik kan me indenken dat je nu bij jezelf afvraagt, ligt het aan mij of is het verhaal niet meer te volgen. Wees gerust het ligt niet aan je leeskunsten. Op deze rommelige soms niet meer te volgen manier gaat onze week in Oekraïne. Elke keer worden plannen gewijzigd, worden afspraken anders enz enz. Vanaf nu probeer ik weer een beetje een normaal verhaal ervan te maken 😀
De toppers van de laminaatlegclub hebben het afgekregen! 👏 er in beneden in het kindcentrum een prachtige muurschildering gemaakt die ontworpen is door Kirsten. Nadat het ontwerp getekend was kreeg ze hulp bij het inkleuren van de regenboog. In het begin was de dominee het er niet mee eens. Vandaag zegt Kirsten hard lachend, ja dat snap ik als je mijn schets hebt gezien dan zag het er ook niet uit! En dus had Ds. Pisti iets via AI gemaakt. Na goedoverleg mocht Kirsten haar ontwerp gemaakt worden, maar dan nog wel met een tekst erbij. Uiteindelijk vond de dominee het zo mooi dat er geen tekst meer bij hoefde.
Later in de groep kregen we een prachtige foto van het eindresultaat, ik was ervan overtuigd dat deze bewerkt was, maar dit bleek niet het geval. Op een prachtige manier scheen er een zonnestraal tegen de onderkant van het kruis aan. Ik zag het als een knipoog van God na onze week van hard werken en alle indrukken die we hebben opgedaan. Maar vooral zag ik het als zegen voor de kinderen die nu een plek hebben waar ze kind kunnen en mogen zijn.
Er zijn allemaal spulletjes gedoneerd voor het kindcentrum, voornamelijk uit de groep. Morgen zullen we ook onze eigengebrachte speelgoed nog meenemen voor de kinderen.
Nog een mooi voorval, de laminaat mannen hadden een goed idee, een witte baan vanaf de voet van het kruis over de hele horizontale lengte leggen. Onze tolk, echt een fantastische man, ging het vertalen, maar zei dat hij zijn best moest doen, omdat de dominee het vast niet zou willen. Dus ik vraag de tolk om dan nog meer zijn best te doen. Istvan vertaald voor ons en de dominee lacht en zegt dat hij er eerst 2 nachtjes over moet slapen. Ik vraag aan Istvan om voor mij te vertalen vanuit het Engels, Pisti gaat nu rap naar huis, slaap maar een uurtje en dan terugkomen, dat is lang genoeg 😂 de lachsalvo zei genoeg hoe hij erover dacht. Uiteindelijk geen witte baan erin gelegd, want het kruis was breder dan de laminaat, hoe fantastisch dat er toch een witte streep kwam doormiddel van de zonnestraal!
Begin van de middag kwamen de ramenzetters om naar het werk te kijken in Dobron en we zouden voedselpakketten gaan maken bij ds. Sandor. Ook dit verliep anders dan gepland. Na een lange tijd werd het kindcentrum geopend en mochten de toen aanwezige kindjes binnenkijken. Ze waren zo ontzettend blij, hartverwarmend die prachtige kinderkoppies.
Hierna was het dan toch echt tijd om de busjes in te gaan naar de schuur van Sandor. En ja hoor er heerste eerst dikke chaos. Maar waarom gebeurt dat, nou we willen allemaal zo graag helpen en doen wat we moeten doen, alleen moet je wel weten wat de bedoeling überhaupt is!
Na een tijdje kwam de grote steun van Sandor en Oksana (vrouw van dominee) Ludmila ons vertellen wat de bedoeling was. Samen hebben we in no time 120 pakketten gemaakt. 3 blikjes van?, 4 blikjes van?, 1 pak rijst, 1 pak spaghetti, 1 pak macaroni, 1 pak koekjes, 2 flesjes drinken, 1 pakje thee, 1 pakje bloem, 1 pakje griesmeel, 5 appels, 5 peren en 5 bieten voorin waren al zakken gemaakt met 3 kg paprika’s per zakje en er stonden emmertjes met tomatenspul. Oftewel een best pakket! Tasjes op…nog niet klaar.
Ludmila ging snel tasjes halen, en snel loop ik naar Sandor die een heerlijke soep aan het klaarmaken is, we hebben heeeeeeel veel bigshoppers mogen we die gebruiken tot zij terug is? Ja gaan jullie doen, is goed. Dus ik waggel weer terug en we konden mooi verder.
Hierna werden we uitgenodigd om soep met Sandor en zijn vrouw Oksana te eten. Ook de beide dames die steeds helpen aten gezellig mee. Intussen kwamen er nog gezellig 5 mensen uit, uit eh nou ja huppeldepup aan de IJssel langs om ook mee te eten. Deze 5 zijn vooruit gereisd om de voorbereiding te doen en morgen komt de rest van hun groep.
Het duurde alleen heel heel erg lang voor de soep klaar was dus een paar mannen bedenken zich niet en rijden alvast de paprika’s naar de kerk in Dobron. Dat scheelt vanavond cq morgen weer. Het was waarschijnlijk een oud varken, want we hebben uiteindelijk nog een uur extra gewacht. Hoe ouder het varken, hoe langer je het moet koken. De boegroes soep, oftewel vlees/goulash soep was ontzettend lekker!! Zoals Sandor zegt, goed te kanen 😀 Er werden een paar toosten uitgebracht, ds. Sandor bedankte ons als groep wat wij allemaal niet doen om geld binnen te halen, oudijzer en papier, etensfeesten (restaurant actie) enz enz dan denk ik ja dat mogen wij in alle vrijheid en veiligheid doen in ons land, wat bid ik hun ook die rust en vrijheid toe.
Prachtig dat Henk H. een proost uitbracht op Oksana en Sandor. Ik had dit graag gedaan, maar zag me dit niet doen…..want wat heb ik en met mij velen van de groep een diep respect voor deze mensen. Ze staan altijd klaar voor hun minderbedeelden medemensen. Zowel voor zigeuners als voor oudere mensen die in omliggende dorpjes en daarbuiten wonen. Ga er maar aanstaan. Elke keer komen er vreemde mensen op jouw erf om voedselpakketten te maken. Elke keer weer regelen waar het heen moet, wie het gaat uitdelen, zijn er genoeg producten en deze 2 mooie mensen gaan maar door met hun werk. Wij zijn jullie dan ook dankbaar voor alle giften die jullie geven! De cirkel was voor het eerst helemaal rond. We hebben de pepers van het land geplukt, door een andere groep is het in zakjes gedaan en gisteren door ons alweer uitgedeeld. Echt wat een organisatie!
Na het eten hebben we hartelijk en vooral met veel knuffels afscheid genomen van deze lieve en o zo hard werkende mensen. We rijden terug naar het hotel waar de tasjes voor de kinderen klaarliggen die nog gevuld moeten worden om morgen uit te delen. Helaas dachten 2 dat ze eerst konden gaan douchen, terwijl het toch echt een groepsactiviteit is. Met veel lol en gekkigheid waren de zakjes snel gevuld. Daarna zijn de meesten rechtstreeks naar de douche gelopen om alle rooklucht weg te wassen en proberen zoveel mogelijk slaap te krijgen voor de lange reis die ons morgen weer te wachten staat.
Lieve mensen mijn luikjes vallen dicht, het is 00.43 oftewel echt tijd om te gaan slapen! Tot morgen voor het 1 na laatste reisverslag!
Ach wacht nog even, er schiet me nog wat te binnen wat mij erg ontroert heeft en graag nog met je wil delen. Ds. Sandor bracht ook in zijn toost naar voren dat hij dankbaar is, dankbaar voor onze inzet en warmte naar elkaar. Maar bovenal de bouw van het gebouw? Dat vergeten de mensen uiteindelijk wie dit deed, wat ze wel onthouden zijn de mensen die hen een knuffel hebben gegeven, wie hen met respect hebben behandeld. Dat raakte mij, want ik was verbaasd dat er een paar van onze groep die twee jaar geleden waren geweest hartelijk werden ontvangen en ze wisten wie we waren. En dat na 2 jaar en dat na maar een weekje er te zijn geweest….deze woorden kunnen we ook thuis gebruiken. Doe niet alleen maar veel voor je naaste, maar geef eens een knuffel, laat zien dat je iemand ZIET!
Voor nu sloaplekker en tot mor’ng
Neem contact op via WhatsApp