“Thuiskomst” Zaterdag 17 oktober 2026

En dan is toch echt de dag aangebroken voor het laatste stuk van de reis. Mooi op tijd onze bedjes uit, want we hebben een flink stuk te rijden vandaag. Om 06.20 uur staat alles klaar op de 4 persoonskamer van de dames en langzaamaan komt de groep binnen voor een ontbijtje bestaande uit een soort van zoet broodje gevuld met pasta of jam, een banaan en een lekker yoghurtje. Er werd gezellig gekeuveld en om 06.45 uur was bijna iedereen binnen geweest voor zijn ontbijtje. De meesten verdwijnen naar buiten om nog even de benen te strekken of een strootje te roken.

07.00 uur vertrekken had de grote baas gezegd…..vertrek 06.59 uur!!! Vaak is het een dikke chaos met de hele groep, maar tijd is tijd en hoe bijzonder….we zijn weg uit Oekraïne en we hebben daadwerkelijk onze planning voor elkaar 😀.

We worden onderweg getrakteerd met prachtige plaatjes van mist over de velden met een opkomende zon! We hebben een tijdje van de zon mogen genieten, maar helaas rijden we een behoorlijke dichte mist in. Om 10.00 uur hebben we onze eerste sanitaire stop. De koffie is hier eng duur, dus rijden we even verder voor een bakkie en voor het tanken. De diesel is daar 63ct de liter goedkoper! Helaas bij deze pomp geen koffie, in overleg met alle 3 de bussen besluiten we een chauffeurswissel te doen en eerst nog weer een flink stuk door te rijden.

Om 11.20 uur passeren we de grens van Oostenrijk – Duitsland. Rond 13.00 uur nemen we even een lange pauze. We worden getrakteerd op een lekker bakkie koffie of fris drinken en sommigen lopen snel door naar de McDonald’s voor een vette hap. Ongeveer gezamelijk, ja het blijft een chaotische bedoeling met onze groep, lopen we terug naar de busjes want…..we gaan zingen!! Onze reisgenoten Yoran en Nadine zijn vandaag jarig, 21 kaarsjes x 2 werd te gek en door de wind bleven de wel aanwezige kaarsjes nog maar net aan. Er werd extra hard gezongen op de parkeerplaats zodat iedereen gezellig mee kon genieten. O lala en we kregen toch een lekker stuk taart! Lekker op z’n Oeks, taart uit het vuistje en ik kan je vertellen het was eindelijk even stil, wel 2 sec 😅. Na nog wat gekkigheid met elkaar en nieuwe indelingen van de bussen gaan we na een uurtje pauze weer op pad.

Rond 18.00 uur gaan we de auto’s afstanken en gaan we eten bij de McDonald’s. Ik moet toegeven, dit ging goed gesmeerd. Meneer senior gaf aan elke bus bij een bestelpaal en dan kom ik langs voor afrekenen. En zo geschiede het 😄. Al snel werd het rustig want bus voor bus kwam de bestelling eraan.

Om 18.34 uur gaan we weer verder. De kilometers rollen weer onder ons door. De gedachten gaan heen en weer….naar Nederland, naar thuis, naar familie, naar ons eigen bedje, maar de gedachten gaan ook naar Oekraïne wat hebben we daar allemaal gedaan, wat maar vooral wie laten we achter. En mijn gedachten schieten ook alweer te ver door….wat kunnen we weer voor acties doen? Ho stop eerst maar eens naar huis en de acties komen wel weer.

We willen jullie vragen om ons werk te blijven steunen, ook als we weer thuis zijn. Deze reizen hebben een mega Win Win situatie. We mogen prachtig werk doen en de liefde van Hem verspreiden. Niet alleen met woorden, maar ook met daden, denk nog maar eens terug aan het verhaal van Anna. Maar ook aan al die kinderen die naar school kunnen gaan en in iedergeval 1 warme maaltijd per dag krijgen. Denk ook aan al die foto’s van voedselpakketten uitdelen.

Aan de andere kant gaan wij met een rugzak vol nieuwe ervaringen naar huis! We helpen mee met klussen en leren voor het eerst verven of wat is eigenlijk primer, we leren een raam eruit breken en er weer inzetten, we leggen laminaat, we leren dat kindjes niet altijd luisteren net zoals in Nederland.

Maar we leren ook wat liefde van God is. We mochten het zondag in de kerk ervaren! Wat zagen we een rijkdom op de gezichten van de mensen in de kerk. Zij staan niet alleen in de kerk, zij hebben Jezus in hun hart. Ook hebben we mogen leren dat hoe moeilijk je het kan hebben je hulp mag accepteren en dat je je naaste kan helpen ook al heb je zelf niet veel. Het hoeft niet met geld, het kan op zoveel meer manieren. En het zijn niet alleen de jongeren die deze lessen leren, voor de volwassenen zijn er ook heel wat leermomenten geweest.

En dan komt straks het onvermijdelijke afscheid. Eerst knuffeltijd met familie dan samen danken voor deze bijzondere gezegende reis, daarna bussen schoonmaken en dan. naar huis! We verwachten rond 21.30 uur op het aankomstadres te zijn.

Dan nog een persoonlijke bericht. Lieve oekgroep 2026, ik heb weer veel nieuwe mensen mogen leren kennen en oude oekgangers mogen begroeten. Een ieder met zijn eigen gaven, persoonlijkheid, eigenheid en gezelligheid. Deze reis was zeer bijzonder begonnen door een begrafenisdienst net voor de grensovergang van een familielid en bekende van meerderen uit onze groep. Het voelde als een warm bad het medeleven wat in elke bus werd gegeven. Dit gaf ook meteen een verbintenis. Deze week zijn we met elkaar opgetrokken. Allemaal met een eigen privé leven, maar hier in Oekraïne met 1 doel, mooie mensen BEDANKT!

‘Samen in de naam van Jezus
Heffen wij een loflied aan
Want de Geest spreekt alle talen
En doet ons elkaar verstaan
Samen bidden samen zoeken
Naar het plan van onze Heer
Samen zingen en getuigen
Samen leven tot zijn eer

Heel de wereld moet het weten
Dat God niet veranderd is
En zijn liefde als een lichtstraal
Doordringt in de duisternis
’t Werk van God is niet te keren
Omdat Hij er over waakt
En de Geest doorbreekt de grenzen
Die door mensen zijn gemaakt

Prijst de Heer de weg is open
Naar de Vader naar elkaar
Jezus Christus Triomfator
Mijn Verlosser Middelaar
Vader met geheven handen
Breng ik U mijn dank en eer
’t Is uw Geest die mij doet zeggen
Jezus Christus is de Heer
Amen