“Rustdag (?)” Zondag 11 oktober 2026

We konden heerlijk uitslapen vandaag! Half 10 ontbijt en pas rond half 12 gingen we richting het zigeunerkamp van Dobron. Een paar gingen in een busje de tolk halen en de vrouw waar gisteren hout gehakt is. Een ander groepje ging rond die tijd lopen naar de kerk op het zigeunerkamp en een tijdje erna vertrok ook het busje met de laatste personen van de groep.
Toen de wandelaars er bijna waren kwamen de busjes hen al achterop rijden. Hierdoor stonden de 4 wandelaarsters ineens met de schoenen in dikke plakklei. Met niet al te schone schoenen werden we hartelijk in de kerk uitgenodigd en verwelkomt. De wandelaarsters schaamden zich voor de vieze voeten in de schone kerk, maar het gaf allemaal niks, we moesten vooral doorlopen en gezellig binnenkomen.

Voor een paar is het een warm weerzien van een aantal mensen van 2 jaar geleden. Er werd samen 10.000 redenen tot dankbaarheid gezongen in het Hongaars, Nederlands en Engels, als het besef binnenkomt wat we zingen hoe kunnen ze zo dankbaar zijn terwijl wij vaak over veel weten te klagen? Het blijft bijzonder om dit samen te mogen zingen in een land dat in oorlog is en waar de mensen het zwaar hebben om rond te komen.

De dominee verteld dat God ons allemaal verschillende gaven geeft, de 1 kan goed zingen, de ander een muziek instrument spelen, een ander vertalen, bidden voor een ander, preken enz ze leren de kinderen om niet met lege handen bij God te komen. God geeft ons ook veel, laten wij dan ook ons hart geven aan God. Ze leren de kinderen om alles wat je hebt aan God te geven.
Hierna ging Henk sr. een korte preek houden en vertaalde onze tolk Istvan het voor de kerkleden. Namens Assen voor Oekraïne werd er een prachtig leistenen tekstbord aangeboden, hierop staat de tekst uit Jeremia 17:7-8 het staat er in het Hongaars en in het Nederlands op. Het werd in dankbaarheid aangenomen en de dominee las het aan het eind nog een keer voor.

Hierna werden we allemaal uitgenodigd om mee te eten van al het lekkers wat ze hadden meegenomen. Het was dankdag en ze hadden allemaal hun gaven meegenomen. Veel fruit, zoetigheid, belegde broodjes en vleessnacks. We hebben heerlijk gezamelijk gegeten en gedronken.
Hierna zijn we gaan kijken in het nieuwe kindcentrum om de klussen te bepalen voor morgen. Geweldig hoever het is na al het werk wat we er 2 jaar geleden van hebben gehad en hoever het nu is. Wat zou het mooi zijn als we het deze week kunnen afronden zodat het geopend kan worden.

Na de bespreking gaan we allemaal in de busjes naar het hotel om ons om te kleden in werkkleding om daarna door te rijden naar ds. Sandor zijn akkers. We gaan samen met de dominee pepers plukken. Er staat nog veel op het land, maar er is geen personeel. Het is te gevaarlijk om mannen aan het werk te hebben. De dominee geeft aan dat hij zich dan verantwoordelijk voelt voor zijn personeel, maar kan de afkoopsommen niet betalen als ze opgepakt worden en dus is er zo goed als geen personeel meer.
Dus pakken we allemaal een emmer of bananendoos en gaan we na een lesje pepersplukken gauw aan het werk. We hebben mega veel lol en gezelligheid met elkaar en aan het eind, net voor het donker werd hadden we 24 bananendozen vol met pepers. Hierna lopen we met een prachtige zonsondergang terug naar de busjes om terug te rijden naar het hotel.

Hier krijgen we weer een heerlijke maaltijd en zingen we na het eten gezamelijk, ‘wat de toekomst brengen moge ‘ op de wijs van The Rose. Wauw wat klinkt dat mooi met een groep van 22 man! Hierna volgt een gezellige avond met spelletjes en een hoop geklets. Het was weer een prachtige dag! Voor nu welterusten en tot morgen!