En we zijn onderweg! Maar voor we richting Gyor gaan, naar onze overnachtingsplek hebben we eerst nog even wat klusjes te doen. We pakken op tijd onze laatste spulletjes in en brengen onze tassen naar beneden. De gereedschappen en bananendozen met allerlei benodigdheden zijn over de busjes verdeeld. Daarbovenop komen alle tassen.
Nadat de busjes geladen zijn gaan we aan tafel, want om 08.00 uur moeten we present zijn. Na even wachten, inmiddels 08.08 uur roept iemand naar mij, hé en nu ook in het verhaal zetten hè dat er mensen te laat zijn!!! Bij deze en dit keer wel 4 stuks te laat!!! Beetje jammer dit mannen op de laatste dag nog te laat komen 🤪.
Er staat alweer een lekker ontbijtje van wit en bruin brood (en tot mijn spijt) 2!! soorten ei, roerei en spiegeleieren en allerlei andere lekkers wat op brood kan. Lisanne, ‘chaos coördinator’ begint weer op Christelijke wijze onze dag, halverwege geeft chef Henk sr. de laatste mededelingen.
Dan is het tijd om naar het zigeunerkamp in Dobron te gaan. De kinderen staan al dansspelletjes te doen als we aankomen. Na wat rondlopen en meedoen met de kinderen maken we een treintje om alle voedselpakketten bij Sandor uit de bus te halen. Het is allemaal erg gezellig dat hij er is, maar het is nog volop oogsttijd en er is zo goed als geen mankracht om te helpen oogsten. Dus naast alle hulp die hij verleent, werkt hij ook nog keihard op zijn land om zoveel mogelijk te oogsten, wat ook weer gebruikt wordt voor de voedselpakketten. Na alles uitgeladen te hebben, nemen we hartelijk afscheid van onze broeder Sandor.
Na wat overleg en nogmaals overleg en onduidelijkheid komt er het seintje dat de pakketjes voor de kinderen uitgedeeld mag worden. Ik weet niet wie blijer kijkt, de kindjes die het ontvangen of de Nederlanders die het uitdelen, het was echt een feestje om naar te kijken! Intussen ging Simon Kol allemaal gebreide mutsen, sjaals en truitjes uitdelen die hij in Nederland had gekregen.
Er staat een tweeling helemaal blij met hun nieuwe aanwinst, twee kleine prukkies. Allebei een mooie muts en 1 een nieuwe trui en ze staan zo mooi bijelkaar, en geven elkaar ineens een dikke knuffel. Echt dan smelt je toch! Ja zegt 1 uit de groep, dan smelt hij ja met die dikke trui in deze warmte 😅 nou laat ze maar smelten, je ziet ze glunderen.
In overleg blijft het koffiezetapparaat in Dobron, de dames van de kerk zijn erg ontroerd met dit gebaar. Ze zijn ontzettend dankbaar. En dan het onvermijdelijke afscheid. Knuffelen, groepsfoto’s nog een keer knuffelen en nu echt gauw die bussen in en rijden.
Om 10.45 uur gaan we nog even tanken, want 1 van de bussen staat al dik in het rood. Even verderop is de grens al, om 10.58 uur staan we bij de 1e grensovergang, Barabas in no time zijn we de grens over van Oekraïne, nu door naar de grens van Hongarije. Om 11.43 uur zijn alle drie de bussen de grens over, whoopwhoop dat is geweldig zo snel. Bij beide grensovergangen was een rustig, zelf enigzins vriendelijke bijna gezellige sfeer. Dit is in voorgaande jaren wel eens anders geweest! Net na de grens stond we elkaar op te wachten, nadat we er allemaal waren zijn we na een korte rookpauze doorgereden naar de welbekende stopplek de Spar in Vásárosnamény.
De hele bende stapt uit en gaat boodschapjes doen. Echt, waar we ook zijn er komt altijd herrie uit onze groep, hard zingen hard lachen, hard praten….het kan ook niet zachtjes 😂 na afrekenen worden we vriendelijke gedag gezegd, oftewel blij dat deze bende kaaskoppies de winkel weer uit gaat. Margreet en Sr. hebben meteen het ontbijt voor morgenochtend gekocht. Nou hoppa iedereen broodje naar binnen en de bus weer in.
Door naar de pomp even verderop om nog even een korte plaspauze te doen, want we willen nu een beste ruk maken. En ook dit kan niet zonder chaos. Voeten uit het raam in de file, jongelui die keihard K3 zingen, mensen die rare gezichten trekken en de foto’s in de groepsapp zetten en ja sommige dingen blijven in de groep 😅. Helaas komen we bij Boedapest in een dikke file, maar in onze bus gaan we liederen zingen van Sela, Sharon Kips enz en dan gaat de tijd van wachten mooi snel. Verder moet ik eerlijk bekennen dat ik totaal niet op de tijd heb gelet.
We komen vroeg in de avond aan bij onze overnachtingsplek en lopen kort daarna naar het restaurant voor ons avondeten. Ook hier is het weer erg gezellig. Een viertal dames slaapt op een ruime kamer met keukentje en bank en na overleg wordt er nog een drankje bij hen op de kamer gedaan.
Tegen 22.30 (?)uur wordt iedereen vriendelijk verzocht de kamer te verlaten. 3 van de 4 gaan de bekers en glazen afwassen en de troep opruimen, beetje jammer weer jongens, ruim je eigen zooi op 🤦♀️. Nr 4 van de vrouwen gaat nog even heerlijk in bad, bedankt lieve kamergenoten!!!!! En tsja toen was het maar zo einde van de dag. Het is nu 00.13 uur en om 05.45 uur staat de wekker dus eigenlijk moet ik slapen.
Morgen verschijnt de laatste editie van de reisverslagen. Maar er schiet me nog iets te binnen, het is al een erg lang verhaal, maar ik wil je dit niet onthouden. In het volgende stukje gebruik ik om privacy redenen een andere naam en heb dit eerder vandaag getypt….
‘Het afscheid viel me dit keer mee 😊, dacht ik tot ik Anna zag, deze vrouw is enorm beschadigd door verschillende factoren in haar leven. Vorig jaar was zij nog heel erg schuw, bang, keek ons bijna niet aan en liep altijd krampachtig en met samengeknepen handen bij ons langs. Vooral in de buurt van de mannen uit onze groep. Afgelopen week heeft zij in kleine kring getuigenis afgegeven van haar geloof en is zij opgenomen in de gemeenschap van Dobron. Deze week is zij liefdevol en met respect behandeld. Kreeg ze complimenten. En nu ze kijkt ons nu aan als we met haar praten. Ze knuffelt ons bij afscheid, zelfs een aantal mannen uit onze groep krijgt een knuffel, ze voelt zich veilig…..en daar zijn dan toch mijn tranen, is dit echt dezelfde vrouw? Wij mochten van onze Vader liefde geven en zij heeft Zijn liefde met beide handen aangenomen. Dit is precies wat ds. Sandor zei; ‘het zit niet in wat we met de handen bouwen, maar met ons hart, dat is wat de mensen zullen herinneren 🙏🏻‘
Neem contact op via WhatsApp